Ik zou zo graag… terug naar Bergen, waar ik ben opgegroeid

Nog één keer terug naar Bergen, de plek waar ik vanaf de derde klas van de lagere school ben opgegroeid. Dat wilde ik zo graag.

Na mijn wensaanvraag en het contact met Marlous van WensAmbulance Oost-Nederland werd alles op korte termijn ontzettend goed geregeld. Zelfs een speciale elektrische strandrolstoel kon mee, naast mijn eigen rolstoel.

Om 7.45 uur stonden Josien, de verpleegkundige, en Roeland, de chauffeur, al voor de deur. Er zou die dag ook een asbestsanering plaatsvinden in mijn appartementencomplex, dus na een kop koffie moesten we al snel vertrekken. Met alle hulpmiddelen aan boord en goed geïnstalleerd op de brancard reden we richting Egmond.

Bij het hotel werden we heel warm verwelkomd. En wat was het fantastisch om vanuit mijn hoog-laagbed de zee te kunnen zien!

We gingen ook terug naar Bergen. Het werd een bijzondere memory lane, die meteen veel emoties losmaakte. We reden langs mijn ouderlijk huis en ik zag mezelf zo weer naar school lopen. Ook kwamen we langs de plekken waar ik vroeger mijn bijbaantjes had en het ziekenhuis waar ik later werkte.

Met de bijzondere elektrische strandrolstoel die Roeland had meegenomen, kon ik zelf over het strand rijden. Wat een bijzondere ervaring was dat!

Josien nam de zorg voor mij op zich bij het naar bed gaan en het douchen de volgende ochtend. Dat was ontzettend fijn, want daardoor hoefde ik geen thuiszorg in te schakelen.

Midden in het bos beleefden we spontaan een heel warm moment met een vrijwilligster van een hospice. Ze bood ons zomaar koffie aan, wat leidde tot een heel fijn gesprek. Ook de onverwachte fototentoonstelling midden in het bos was prachtig. Echt een cadeautje!

De volgende ochtend vroeg, op het balkon, was het genieten van de rust en de zee. En wat was het fijn en gezellig om samen te eten.

Ik ben Josien en Roeland ongelooflijk dankbaar voor alles waarmee ze mij hebben geholpen en dat ik dit dankzij hen heb kunnen beleven.

Een diepe buiging en een groot dank jullie wel!

Een warme groet,

Astrid