Terug naar een plek waar een leven vol herinneringen samenkomt.
Wil je voor jezelf of voor iemand anders een wens aanvragen?
We denken graag met je mee.
Ik zou zo graag... nog één keer samen naar Terschelling
Wensverhalen
Al 24 jaar gingen we ieder jaar naar Terschelling. Het was onze gezonde verslaving geworden. Voor deze zomer hadden we zelfs alweer zes weken geboekt.
Toen werd Ente ziek.
We beseften dat hij die vakantie waarschijnlijk niet meer zou halen. Zijn grote wens was daarom om nog één keer naar Terschelling te gaan. Het eiland waar zoveel herinneringen lagen en waar we al die jaren samen waren geweest.
Dankzij WensAmbulance Oost-Nederland kon die wens toch nog in vervulling gaan.
Al vroeg in de ochtend werden we thuis opgehaald in Markelo. Samen met onze (schoon)kinderen, kleinkinderen en natuurlijk de hond gingen we op weg naar de boot.
Aan boord van Rederij Doeksen werden we hartelijk ontvangen. Purser Petra had ervoor gezorgd dat de hele familie bij elkaar kon zitten, zodat we de overtocht samen konden beleven.
Eenmaal op Terschelling reden we eerst naar ons favoriete pannenkoekenhuis Hans en Grietje in Midsland. Door de jaren heen was daar een mooie vriendschap ontstaan. In het zonnetje genoot Ente van een biertje en wij van heerlijke pannenkoeken.
Daarna gingen we naar het strand van Oosterend. De vrijwilligers hadden zelfs een speciale strandbrancard meegenomen, waardoor Ente ook daar nog van zee, strand en wind kon genieten. Het was bijzonder om samen op die plek te zijn, terwijl herinneringen aan al die eerdere vakanties vanzelf weer boven kwamen.
Natuurlijk mocht ook een bezoek aan De Koffiemolen niet ontbreken. Daar genoten we van een favoriete cranberrysorbet, net als zoveel jaren daarvoor.
Tijdens de rit over het eiland haalden we herinneringen op en vertelden we verhalen. Het voelde vertrouwd en tegelijk extra bijzonder, omdat we wisten hoe waardevol deze dag was.
Aan het einde van de middag namen we de boot terug naar het vasteland. Op het zonnedek keek Ente uit over de Waddenzee. Tot zijn grote geluk mocht hij daar zelfs nog een shaggie roken.
Terug in de haven volgde een emotioneel afscheid. De vrijwilligers brachten ons weer naar huis.
De volgende dag vertelde Ente aan iedereen die het horen wilde wat een fantastische dag hij had gehad.
Twee dagen later is hij rustig ingeslapen.
Wij zijn ontzettend dankbaar dat we deze dag nog samen hebben mogen beleven. Dankzij het prachtige weer, de gastvrijheid van Rederij Doeksen, purser Petra, Hans en Grietje, De Koffiemolen, de vrijwilligers van WensAmbulance Oost-Nederland en alle anderen die hebben meegeholpen, werd het een herinnering die wij voor altijd zullen koesteren.
