Ik zou zo graag… naar Zeeland

“Het is zover. De dag dat jij, pa, met de wensambulance een bezoek brengt aan het strand bij Zoutelande en aan de Maria Magdalenakerk in Goes.

Samen met ma word je opgehaald door twee lieve en zorgzame vrijwilligers: Wim en Talkea. Jullie hebben een lange reis voor de boeg van ruim drie uur. Gelukkig heeft ma voor de inwendige mens gezorgd en krentenwegge meegenomen voor onderweg.

De reis gaat snel. Jij ligt heerlijk in de ambulance, met de brancard wat omhoog, zodat je goed om je heen kunt kijken. Door de gezellige gesprekken vliegt de tijd voorbij.

En ineens is daar de zee.

De ambulance kan dicht bij het strand en restaurant De Branding worden geparkeerd. Jeannette, Peter-Jan, Jan-Pieter, Jiu-Lin en Greet staan jullie al op te wachten. Wat is het een mooi gezicht om jullie zo aan te zien komen.
Hoewel er voor deze dag minder goed weer was voorspeld, breekt na een regenbui de zon door. En die blijft de rest van de dag schijnen.

Na een kop koffie lunchen we samen op het terras. Natuurlijk wordt er vis gegeten. Jij zit mooi in het midden, met uitzicht op het strand en de zee. Je geniet van de mensen om je heen en van een alcoholvrij biertje.

Hoe vaak je zegt dat je dit bezoek aan het strand onvoorstelbaar vindt, is op een gegeven moment niet meer bij te houden.

Na de lunch maken we een ‘wandeling’ langs de zee.

Je mag in de elektrische strandrolstoel en hebt al snel in de gaten hoe je hem moet bedienen. Het strand zelf lukt helaas niet; daarvoor is de helling te steil. Maar ook over het verharde gedeelte maken we een mooie rit langs de zee.

Het is goed aan je te zien dat je volop geniet. En daardoor genieten wij ook.

Daarna wordt alles weer ingeladen: de strandstoel in de aanhanger, jij in de ambulance. Op naar Goes.

Ook daar kan de ambulance vlak bij de kerk parkeren. In de Maria Magdalenakerk is toevallig een kunsttentoonstelling. Je bekijkt de schilderijen, legt Talkea van alles uit over de verschillende technieken en raakt in gesprek met een collega-kunstenaar.

Maar de kunst is niet de reden waarom je hier zo graag wilde zijn.

Deze kerk is voor jou een bijzondere plek, omdat je hier ooit een mooie, inzichtgevende en troostrijke ervaring hebt opgedaan. Weer terug zijn op deze plek betekent veel voor je.

Wat fijn dat dit bezoek mogelijk is. En dat jij dit met ons kunt delen.

Na het bezoek aan de kerk drinken we op een terras tegenover de kerk nog iets en praten we na.

Dan is het alweer tijd om naar huis te gaan. Nadat Wim en Talkea je goed hebben geïnstalleerd in de ambulance, zwaaien we jullie uit.

Dank jullie wel, Talkea en Wim, voor de goede zorgen voor pa op deze dag. We hebben jullie betrokkenheid, zorgzaamheid en gezelligheid als heel prettig ervaren.

Het was een mooie dag waar we met een warm en dankbaar gevoel op terugkijken. Pa heeft het meerdere keren gezegd. En wij doen dat ook.

Namens de kinderen en kleinkinderen van Pieter den Hertog,
Jan Pieter en Greet“