Ik zou zo graag… op de moandag naar de Loarnse Karmse

Vorig jaar was Henk nog vier dagen op de Loarnse Karmse geweest. Dit jaar ging dat niet meer.

Maar als het even kon, wilde hij er nog wel naartoe. Naar zijn kameraden en vrienden. En dan het liefst op de maandag.

De moandag, DE DAG.

Om twaalf uur kwamen onze vrijwilligers bij het Buurtzorghuis Hospice in Warnsveld. Henk zat al klaar en had gezelschap van zijn moeder Truus, broer Rudy en schoonzus Rita. Hoewel hij erg ziek was, had hij er zin in.
Samen vertrokken we naar Laren. Daar werden we opgewacht door stewards, die een mooie parkeerplaats voor de ambulance hadden geregeld. De zon scheen flink, dus eerst werd Henk goed ingesmeerd met zonnebrandcrème. Daarna gingen we richting de kermis.

Al snel kwamen we een spelende band tegen. Daar wilde Henk graag even naar luisteren.

Maar terwijl Henk zelf niet in de gaten had hoe ziek hij was, liet zijn lichaam iets anders zien. Zijn conditie ging plotseling snel achteruit. Om hem zo comfortabel mogelijk te houden, gingen we met hem naar een leeg zaaltje. Zijn broer Rudy nam contact op met familie en vrienden.

Henk ging steeds verder achteruit. In overleg met zijn familie besloten we daarom de wens af te breken. Zijn welzijn en comfort gingen op dat moment voor alles.

Om half twee waren we terug in het hospice. Van de terugreis kreeg Henk nog maar weinig mee.

Diezelfde avond overleed Henk. Op de moandag van de Loarnse Karmse.

We zijn dankbaar dat we die middag nog een glimlach op zijn gezicht hebben gezien.