Ik zou zo graag… samen zijn met mijn familie

Op een mooie zonnige zaterdagochtend rijden we naar Deventer om onze wensvrager op te halen. Ze verblijft daar in een verpleeghuis vanwege een uitgezaaide ziekte, met onder andere uitzaaiingen in haar hoofd. Hierdoor heeft ze veel pijn en voelt ze dat haar leven eindig is.

Op zo’n moment gaat het vooral om samen zijn met de mensen die je lief zijn. En dat is precies waarvoor we haar vandaag ophalen: ze wil graag een moment met haar familie in Oldenzaal doorbrengen.

Als we binnenkomen, wordt er nog een laatste hand gelegd aan haar make-up. Want hoe ziek je ook bent, het kan nog steeds fijn zijn om er zo goed mogelijk uit te zien. In alle rust zorgen we ervoor dat ze comfortabel op onze brancard komt te liggen. Dankzij het luchtmatras kan ze heerlijk liggen en vertrekken we richting Oldenzaal.

Onderweg maken we eerst een tussenstop bij het huis van haar zoon, waar haar kleinzoons al op haar staan te wachten. Natuurlijk is er een extra knuffel voor oma en kunnen de jongens de ambulance ook nog even van binnen bekijken.

In Oldenzaal staan het gezin van haar broer en haar eigen kinderen haar op te wachten. Het weerzien is emotioneel, maar tegelijkertijd is er vooral veel warmte en blijdschap dat ze er is. Samen genieten ze van een lekker broodje en wordt er uitgebreid bijgepraat.

Dan volgt een cadeau dat niemand had kunnen bedenken. Het petekind van onze wensvrager vertelt dat diezelfde ochtend zijn dochtertje is geboren. Ze kwam zeven weken te vroeg, maar gelukkig gaat het goed met haar. En dan vertelt hij dat het meisje naar zijn tante is vernoemd.

Een prachtig bericht voor onze wensvrager, midden in een middag waarop haar familie om haar heen is.

Een kleine week later vernamen we dat onze wensvrager kort na deze wens het leven heeft losgelaten. We wensen haar familie heel veel sterkte toe met dit grote verlies.