Soms is thuis zijn niet meer vanzelfsprekend.
Onze 56-jarige wensvrager verblijft inmiddels al een maand in Isala in Zwolle. Haar wens was heel concreet: nog eenmaal naar haar huis in Apeldoorn, om daar samen met haar partner een aantal zaken te kunnen regelen.
Omdat de wens niet lang kon wachten, werd het een spoedwens.
Op het afgesproken tijdstip stonden onze vrijwilligers met de ambulance bij Isala. Na een comfortabele rit kwamen ze rond elf uur aan bij haar huis, waar haar partner en broer haar opwachtten. Samen met haar partner kon ze de zaken regelen die nog geregeld moesten worden. Maar gelukkig was er ook tijd voor iets anders. Het was mooi weer en dus kon ze nog even buiten zijn, in haar eigen tuin.
Daarna was het genoeg geweest.
Op de terugweg naar Zwolle won de vermoeidheid het van alle indrukken en sliep ze heerlijk in de ambulance. Terug in Isala droegen onze vrijwilligers haar weer over aan de verpleegkundige van de afdeling en namen ze afscheid.
Voor een paar uur was ze weer waar ze wilde zijn: thuis.
