Ik zou zo graag… nog één keer naar het Haaksbergerveen en naar huis

Wat een liefdevolle en waardevolle dag, en wat een mooie herinnering voor later.

Vier weken geleden vertelde Pieter, een verpleegkundige van de instelling waar Yvonne verblijft, dat hij ook vrijwilliger is bij WensAmbulance Oost-Nederland.

Vorige week kregen we de mogelijkheid om te ontdekken wat Yvonnes laatste wensen waren. Ze wilde nog één keer naar het Haaksbergerveen en nog één keer naar huis.

Yvonne en ik hebben daar vroeger vaak samen gefietst. We zeiden altijd: ‘Als we niets meer hebben, is dit ook vakantie.’ Ook haar tuin betekende ontzettend veel voor haar.

Na de aanvraag werd alles snel geregeld. Dinsdag 29 september kwamen Pieter en Henk ons om 10.00 uur bij De Cromhoff ophalen. Wat een fijne mensen, en wat was het mooi om te zien hoe liefdevol zij met Yvonne omgingen.

We gingen eerst naar het Haaksbergerveen. We maakten een klein stukje van de route die Yvonne en ik zo vaak samen hadden gefietst. Zichtbaar genoot ze ervan. En wij genoten minstens zo hard.

Daarna gingen we naar ons huis. Verschillende bekenden stonden ons daar al op te wachten om Yvonne nog te zien en afscheid te nemen. Een ontzettend emotioneel moment, maar tegelijkertijd ook heel waardevol.

Yvonne genoot zichtbaar van alle mensen om haar heen. Ze is zelfs nog even met de brancard het huis ingereden. Toen Pieter aan Yvonne vroeg of Jos het huis wel goed had schoongemaakt, keek Yvonne over het randje van de brancard en stak haar duim omhoog. Een klein moment, maar een herinnering die we nooit meer zullen vergeten.

Het was een dag vol liefde, verdriet, mooie herinneringen en ook momenten van geluk. Een dag om nooit te vergeten.

Pieter en Henk van WensAmbulance Oost-Nederland: ontzettend bedankt dat jullie dit voor Yvonne mogelijk hebben gemaakt. Jullie hebben haar een onvergetelijke dag bezorgd.