Wensambulance Oost Nederland Ik Zou Zo Graag De Zon Zien Ondergaan (1)

Ik zou zo graag... de zon zien onder gaan

Wensambulance Oost Nederland Ik Zou Zo Graag De Zon Zien Ondergaan (2)

Ik heb lang getwijfeld. Zou ik zo’n lange reis lichamelijk nog wel aankunnen? Toch besloot ik een wens aan te vragen bij WensAmbulance Oost-Nederland: nog één keer met mijn vriendin en haar man naar Ouddorp, voor een weekje vakantie aan zee.

Wenscoördinator Karolien reageerde meteen. Samen met de voorbereidingen en het omzetten van de thuiszorg werd alles fantastisch geregeld.

Verpleegkundige Josien en chauffeur Roeland kwamen mij rond koffietijd ophalen. Zij waren al heel vroeg opgestaan en namen eerst nog gezellig een kop koffie bij mij thuis voordat we aan de lange reis begonnen. Mijn lieve vriendin Nannie en haar man Gert reden met hun eigen auto achter de ambulance aan. De buurvrouw en de thuiszorg zwaaiden ons uit.

Onderweg maakten we een tussenstop bij Van der Valk in Tiel, waar we genoten van appeltaart. Wat was het lang geleden dat ik daar was geweest.

Na aankomst deed ik eerst even een dutje in de vakantiewoning. Daarna werd ik met de brancard naar de strandopgang gebracht.

En toen gebeurde het weer.

Dat gevoel van thuiskomen.

Zodra ik de zee zag, viel er een enorme rust over me heen. Bij Paal 10 werden we hartelijk ontvangen door Monica en genoten we van een heerlijke maaltijd in een zomerse sfeer. Rond zeven uur namen Josien en Roeland afscheid en reden zij weer terug naar Hengelo, nadat ze ervoor hadden gezorgd dat ik helemaal comfortabel geïnstalleerd was voor mijn verblijf.

Wensambulance Oost Nederland Ik Zou Zo Graag De Zon Zien Ondergaan (3)

Het waren warme dagen, maar ik genoot intens van de andere omgeving, van het roodborstje dat steeds langskwam en van de heerlijke maaltijden die mijn vriendin en haar man voor mij maakten. Wat ben ik dankbaar voor zulke lieve mensen.

Toen sloeg het noodlot toe.

Mijn vriendin viel en brak haar pols.

Wat was dat schrikken. Eén telefoontje naar WensAmbulance Oost-Nederland was genoeg om allerlei privéafspraken van de vrijwilligers om te zetten, zodat we eerder dan gepland weer naar huis konden. Dat vond ik echt fantastisch.

Maar vóór we vertrokken gebeurde nog iets waar ik zo op gehoopt had.

Ik zag de zon ondergaan boven de zee.

Emotioneel, prachtig en precies zoals ik had gehoopt. Met een drankje erbij en een heerlijk visgerecht was het een moment van puur geluk dat ik nooit meer zal vergeten.

Na een warm afscheid, met een cadeau van Arnoud van Paal 10, begonnen we na een warme, plakkerige nacht aan de terugreis. Ook die verliep uitstekend.

Later die dag lag ik weer in mijn eigen bed.

Voldaan, dankbaar en met een hart vol mooie herinneringen.

Mijn gedachten waren inmiddels vooral bij mijn vriendin, in afwachting van de vraag of zij geopereerd moest worden. Wat een pech had zij.

Ik wil iedereen bedanken die deze vakantie mogelijk heeft gemaakt. Josien, Roeland, mijn vriendin Nannie en Gert: dankzij jullie werd dit een reis die ik nooit zal vergeten. En die zonsondergang… die draag ik voor altijd met me mee.

Soms twijfel je of je een reis aankunt. Achteraf besef je hoe waardevol het was dat je bent gegaan.

Denk je aan iemand die ook nog zo’n wens heeft?

We denken graag met je mee. Bel ons via 074-2051818 of stuur ons een berichtje via onderstaande buttons.