Soms is even kijken al genoeg
Wil je voor jezelf of voor iemand anders een wens aanvragen?
We denken graag met je mee.
Ik zou zo graag... nog eenmaal langs mijn oude huis
Wensverhalen
Verhuizen met aandacht
Er vond een bijzondere verhuizing plaats: Een aantal bewoners van het hospicegedeelte van het Gelre ziekenhuis in Zutphen verhuisde naar het nieuw geopende Hospice Zutphen, op een prachtige nieuwe locatie.
Voor deze dag werd WensAmbulance Oost-Nederland ingezet. Met twee ambulances vertrokken we vanuit Hengelo richting Zutphen, waar we warm werden ontvangen door medewerkers en vrijwilligers. Alles stond klaar. De bewoners ook.
Een rit met betekenis
Gerrie ging met ons mee. Toen ze naar buiten werd begeleid, lag ze ontspannen op de brancard, met een zonnebril op en een glimlach op haar gezicht. Het voelde als een klein avontuur.
Tijdens de rit gaf ze aan nog één wens te hebben. Ze wilde graag langs haar oude huis rijden, in Rheden.
Via het scherm achterin de ambulance volgde ze de route. Toen we Rheden binnenreden, veranderde haar blik. Herkenning. Ze begon te vertellen, noemde plekken, zag wat hetzelfde was gebleven en wat veranderd.
En toen, in haar straat:
“Daar is het. Nummer 3.”
Het huis was anders dan vroeger, maar voor haar was het meteen duidelijk. Dit was het.
De verpleegkundige vroeg voorzichtig of ze nog even wilde aanbellen of misschien binnen kijken.
Ze schudde haar hoofd.
“Het is goed zo. Echt. Het is goed.”
Terug naar een nieuwe plek
Daarna wilde ze nog maar één ding: door naar haar nieuwe plek.
Via De Steeg, Ellecom en Brummen reden we terug richting Zutphen. De omgeving gleed langs haar voorbij. Af en toe vielen haar ogen even dicht.
Bij aankomst in het hospice was het nog volop in beweging. Medewerkers en vrijwilligers waren druk bezig met de laatste voorbereidingen. Tussen alle bedrijvigheid door werd Gerrie warm ontvangen.
Ze werd naar haar kamer gebracht. De blauwe kamer, met uitzicht op een grote vijver.
Toen ze eenmaal in bed lag en haar hoofd in het kussen liet zakken, kwam er een diepe zucht.
“Hehe… in bed.”
Een moment dat genoeg is
Soms zit de waarde niet in nog meer doen, maar in even teruggaan. Even zien, even voelen, en dan weten dat het goed is.
Dat moment had ze.
